Deze week was het dan eindelijk zover! Na weer hersteld te zijn van het ziek zijn en wederom een nationale feestdag was het woensdag dan toch eindelijk tijd om wat teachers instructie te geven in basic computer skills :)

Maandag was ik nog herstellende van het ziek zijn. Op de een of andere manier gaat dat toch een stuk langzamer als het heel erg heet is.. ^o) Maar goed, ik kan ook niet zo goed stil zitten en lam zijn de hele tijd. En slechte, in het Engels nagesynchroniseerde Peruaanse, Filippijnse en Mexicaanse soaps houden je ook niet al te lang afgeleid van het niet lekker voelen ;) Dinsdag voelde ik me alweer iets beter, maar toen was de school dicht, omdat het (alweer!) een nationale feestdag was. Ditmaal was het een combinatie van twee dingen: het einde van Mwenge, waarbij een toorts die ieder jaar heel Tanzania doorgaat en deze keer in Tanga het eindpunt had, werd gevierd. En ten tweede de herinnering van de sterfdag (14 oktober) van Julius Nyerere, baba wa taifa, the father of the nation, de eerste president van Tanzania. Genoeg reden dus voor de huidige president, Jakaya Mrisho Kikwete, om naar Tanga te komen voor een groots opgezet optreden van een hele horde kids in het stadion van Tanga. Omdat het toch wel erg heet was en het stadion heel druk zou zijn, heb ik de feestelijkheden lekker thuis gevolgd, want alles werd live uitgezonden op national tv :)
Prima keuze, want zo heb je natuurlijk een mooi overzicht van alles!
Wat ik zag was een horde kids die gekleed waren in de vier kleuren van de Tanzaniaanse vlag: blauw, groen, geel en zwart, die al marcherend enorme figuren uitbeelden. Van de nationale vlag tot de omtrek van het land.

Het einde van Mwenge werd gevierd door het doven van de toorts en het uitreiken van oorkondes aan de vijf dames en heren die de toorts heel Tanzania door hadden gebracht dit jaar. Nyerere werd geëerd door de parade van kids, die ook nog eens allemaal liedjes zongen over Mwalimu, de leraar, zoals Nyerere liefkozend genoemd wordt.
Al met al een mooi stukje TV, wat ook nu uiteraard flink gesponsord werd, zoals alles in TZ, door telecombedrijven ;)

Woensdag ging ik dus weer naar school, om ’s middags de eerste training te geven aan de leraren die zouden komen. Maar, wat ik al had verwacht gebeurde ook: er kwam niemand opdagen ;) Dus na een half uur heb ik Idrisa, de docent die over de computer room gaat en er zelf ook niet was, opgezocht en gevraagd waar mn studenten voor die middag waren en waarom hij te laat was. “Oh, ehh, tja, geen idee, ze zouden wel komen, goh, is het al zo laat?” was zijn antwoord. Dus ik heb hem aangespoord om wat mensen op te trommelen, want als ze nog iets van me willen leren dan moeten ze deze week toch echt wel op komen dagen bij de trainingen.
Ik ging weer terug naar de computer room terwijl Idrisa wat docenten zou optrommelen. 10 minuten gingen voorbij, 15 minuten gingen voorbij, en toen keek ik toevallig uit het raam. Daar zag ik Idrisa rustig onder een boom zitten praten met wat docenten en leerlingen. Dus.. Lekkere instelling ;) Dus ik roep hem vanuit de computer room en zeg dat ie iedereen daar mee moet nemen omdat de training gaat beginnen. Volgens mij voelde hij zich behoorlijk betrapt, want hij was redelijk rap boven ineens;)

Maar goed, de training kon beginnen. Uiteindelijk waren er 4 docenten en 4 leerlingen, wat op zich een mooi groepje was om mee te beginnen. De eerste training zou echt over de basics gaan, dus hoe ziet een computer eruit, wat zijn de verschillende onderdelen, hoe sluit ik een pc aan, hoe start ik m op, hoe log ik in, wat is de Desktop, hoe open ik een programma, hoe minimaliseer en maximaliseer en vergroot en verklein ik vensters, en hoe gebruik ik de muis et cetera.
Al met al heeft het 2 uur gekost om dat een beetje duidelijk te maken. Naast het feit dat bijna iedereen nog nooit, of nauwelijks, eerder een computer had gebruikt, is ook het niveau van Engels niet al te hoog. Wat op zich opmerkelijk is, want in Tanzania is het verplicht om op een secondary school in het engels les te geven en alleen maar engels te spreken. Maar goed, ik heb gepoogd om alles in steenkolen Engels uit te leggen, veel en vaak dingen voorgedaan en het ze vervolgens na laten doen totdat ze het snapten en vooral veel geduld gehad ;) Na afloop heb ik even een korte evaluatie gedaan van de les en ik ben tot de conclusie gekomen dat er veel en veel minder onderwerpen in een les moeten zitten, en dat een les max een half uur per dag moet duren. Nu duurde mijn uitleg over de onderwerpen ook niet zo heel lang in de huidige opzet, maar vooral voor het oefenen moet gewoon heel veel tijd uitgetrokken worden.
Ik merkte wel dat ik heel relaxt voor de klas stond. Was niet zenuwachtig en had er wel vertrouwen in dat ik mijn kennis kon overdragen. De opzet van de les was prima, althans voor Westerse begrippen ;) alleen moest dat nog wat meer aangepast worden aan de werkelijkheid die Tanzania heet.

Zo gezegd zo gedaan en vrijdag zou de volgende les plaatsvinden. Ditmaal drastisch ingekort en met veel oefeningen :) Donderdag en vrijdagochtend waren er al wat docenten langsgeweest die naar de les kwamen vragen en ik had Idrisa geinstrueerd dat ie iedereen moest optrommelen, dus ik had goede hoop :D Maar toen het vrijdagmiddag was kwam Idrisa langs met de mededeling “eh, iedereen is al naar huis”. Dus.. Geen les. Alhoewel, ik heb Idrisa de hele middag nog bezig gehouden en hem file management, copy/cut/paste en het verwijderen en recoveren van bestanden uitgelegd, alsmede een opstapje gemaakt in het hem leren hoe hij Windows XP moet installeren. Dus de dag was toch nog geslaagd ;) Maandag moet hij Windows zelf installeren met de handleiding die ik heb geschreven, en moet hij de hele PC configureren zoals ik ze heb geconfigureerd. Uiteraard help ik hem als het hem niet lukt en leg ik hem nog een aantal dingen uit, maar aan het einde van de maandag moet hij in ieder geval weten hoe hij de computers moet herinstalleren als er iets mis gaat.

Zaterdag was weer een mooie dag :) Een mooie dag om wat laaste souvenirs en alvast wat kerstcadeautjes te kopen ;) Samen met Oma Rosemary en Evelyn ben ik naar de stad geweest en heb daar van alles en nog wat gehaald, wat ik nu natuurlijk niet ga vermelden, want dan weten de personen die deze dingen gaan ontvangen straks al wat ze krijgen en dat is natuurlijk niet de bedoeling ;)

Kwa heri!
Maaike