Zo, eindelijk weer een bericht op deze site. Ditmaal uit Warner Beach, Zuid-Afrika welteverstaan.

Op 21 november zijn we in Johannesburg aangekomen, waar we een weekendje bij Janita, een vriendin van Miranda zijn geweest. Zij woont in een natuurreservaat (Suikerbosrand) en heeft dus een geweldige achtertuin ;) Ze heeft ons in dat weekend van alles en nogwat laten zien in Johannesburg, van tourtje door Soweto, relaxte plaatsjes om cocktails te drinken tot het Apartheid Museum. Vooral dat laatste was erg indrukwekkend, ik schaamde me bijna dat ik Nederlander ben als je ziet wat voor zieke ideeen mensen kunnen hebben..

Na Johannesburg zijn we richting de Drakensberg gegaan, een mountain range vlak bij Lesotho. Daar hebben we een hike naar een waterval en Sentinel Peak gelopen, super mooi :) Helaas zat het weer toen niet echt mee, en toen we bovenop de berg stonden begon het te onweren. Iets minder relaxt, zacht uitgedrukt ;) Op de dag van aankomst, een dag eerder, had het ’s aovnds al een uur of 6 geonweerd, met bliksem inslagen en uitvallende stroom, dus de mensen die mij een beetje kennen snappen al dat dat flinke therapie voor mij was ;)

Na het beklimmen van de berg was het natuurlijk tijd voor een beloning, in de vorm van een lekker koud biertje in de jacuzzi :D De beentjes hebben geen last gehad van spierpijn, tot ik de dag erna ging mountainbiken tegen de wind en modder in. Dat was toch iets zwaarder dan gedacht. Om boodschappen te halen was ik 5 km verderop naar een holiday resort gefietst, tegen de wind in dus. Op de terugweg stapte ik op mn fiets en brak de ketting. Shit. Daar sta je dan, in the middle of nowhere, met een gebroken ketting. Gelukkig waren er een aantal Zulu meneren die me wel wilden helpen met het fixen van de ketting, dus na een minuut of 40, een tang en een paar stenen zat ik weer op de fiets terug.

Op zaterdag zijn we een tour door Lesotho gaan maken. Met dezelfde guide als die ons veilig de bergen uit had geloodst. “Good morning sunshine! You’re my co-pilot?” zei ze omdat ik voorin zat. Op naar Lesotho! Dit kleine koninkrijkje in de bergen is echt ontzettend mooi, maar ook ontzettend onbegaanbaar. Van de 2+ miljoen mensen die er wonen woont het grootste gedeelte in Maseru, de hoofdstad. Men reist met name te paard, omdat de wegen allemaal niet geasfalteerd zijn. Na een korte hike en een bezoek aan een schooltje gingen we lunchen op een mooi uitkijkpunt. Daar vertelde Z, onze guide, een hoop over de geschiedeins van het land en over de initiation die jongens moeten doormaken voordat ze als man gezien worden. Het bleek dat jongens tussen de 11 en 13 jaar de bossen ingestuurd werden, daar besneden werden (zonder verdoving uiteraard) en vervolgens zelf zes maanden moesten overleven, voordat ze terug mochten komen. Overleefden ze dat, dan waren ze echte mannen. Interessant. Ik zie dat nog niet zo heel veel kerels uit Nederland doen ;)

Na de lunch met mooie verhalen zijn we nog een stukje verder gelopen naar wat rock art, gemaakt door de San mensen. Helaas waren een aantal vandalen er voor ons ook al geweest, dus er was jammer genoeg niet heel veel meer te zien. Daarna gingen we via een natuurlijke koeienstal (overhangende rots) richting een dorp, waar we een sangoma (medicijnman) hebben ontmoet en waar we op zoek gingen naar een witte vlag, ten teken van de aanwezigheid van maisbier. De mensen in Lesotho gebruiken namelijk geen telefoons (geen bereik) maar vlaggen om aan te duiden of ze iets in overschot hadden wat geruild kan worden. Z vertelde dat een rode vlag voor vlees staat, een groene vlag voor groente en witte en gele vlaggen voor drank. Wanneer iemand dus een koe had geslacht dan zou ie dat nooit alleen opkrijgen, want er is ook geen elektriciteit om een koelkast mee aan te zwengelen. Om niets te laten vergaan hing hij dan de rode vlag uit, zodat mensen uit het dorp langs konden komen om bijvoorbeeld mais te ruilen tegen vlees. Dat gebeurde in vroeger tijden al, maar nu dus nog steeds.

Na deze trip was het weer tijd om te wachten op de Baz Bus, die ons op zondag naar Durban zou brengen. Daar hebben we een nachtje geslapen, om de volgende dag de bus naar Warner Beach te nemen, waar we nu zijn en morgen weer weggaan ;) Warner Beach is relaxt, we hebben al een paar keer geboogieboard (bodyboarden) en de golven hier zijn geniaal :D

Morgen gaan we richting Coffee Bay, waar we als het goed is ook gaan surfen. Ik heb er zin in!

Tot de volgende keer maar weer ;)

Groetjes! Maaike